Wereldberoemd in Haarlem: Wouter Hendrikse

WouterHendrikseOok Haarlem heeft ze. Bekende namen uit de reclame- en mediawereld die iedereen kent of zou moeten kennen. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze ca 15 jaar ervaring hebben, bekroond werk en/of een succesvolle onderneming. Kortom: ze zijn een voorbeeld voor anderen. Deze week: Wouter Hendrikse (55), oprichter/mede-eigenaar HUB-uitgevers. Uitgever van o.a. het grote Computer Idee, het nieuwe Jansen, het vermaarde Focus (bestaat volgend jaar een eeuw) en binnenkort het unieke Discovery Magazine.

Je bent ‘wereldberoemd’ in Haarlem. Wat betekent dat? Wat merk je daarvan?

‘Mijn journalistieke loopbaan startte ik in 1975 bij het Haarlems Dagblad. Ondanks dat ik een niet-gedreven, luie journalist was, hield ik het toch 11 jaar vol. In die tijd bivakkeerde ik veel in cafés en daar leerde ik zo’n beetje heel Haarlem kennen. Dus als het even kan, geef ik de voorkeur aan Haarlemmers als er een klus is. Het is een kwestie van gunnen en dat doe ik liever aan mensen die ik ken. Soms keert zich dat tegen je. Laatst nam ik een buurmeisje aan van vroeger. Ze bleek er werkelijk niets van te begrijpen, dus ontsloeg ik haar weer. Zit ik bij van Gunsteren op het terras, begint haar vader, die ik uiteraard ook ken, ineens tegen me te schreeuwen: He Hendrikse, wat flik jij nou?’

Wat is je drijfveer, je motto?
‘Als je niet kunt delen, kun je ook niet vermenigvuldigen. Ik deel liever 10 miljoen met andere mensen, dan dat ik 100.000 euro voor mezelf heb. Slechte ondernemers zijn mensen die denken alles zelf te kunnen. Ik ben dit bedrijf ooit begonnen op zolder en het is nooit de bedoeling geweest om te groeien. Dat het wel is gebeurd, heeft te maken met de mensen die ik om me heen heb weten te verzamelen. De afgelopen 12, 13 jaar heb ik steeds stukjes van het bedrijf verkocht aan mensen vanuit de gedachte: ik zit niet te wachten op extern geld, maar wel op kennis en kunde. Iemand als Paul Molenaar (ex Ilse Media, Sanoma) die onlangs aandeelhouder werd, kan ik niet betalen. (lachend) Het is toch mooi dat mensen als aandeelhouder een financieel risico willen lopen om bij HUB te mogen werken.’

Wat is je belangrijkste wapenfeit?
‘Mijn vader – die veel te vroeg overleed – was de bladendokter van de jaren zestig en zeventig. Hij bedacht onder andere de Story, de Viva en het eerste computer magazine Personal Computer Magazine. Hij was echt een visionair en zag al heel vroeg dat de computer, informatietechnologie, heel belangrijk zou worden. Dit beargumenteerde hij zo: ‘Als de Chinezen gaan lezen, zijn er geen bomen genoeg.’ In 2007 heb ik PC Computer Magazine van VNU kunnen kopen. Dat vond ik geweldig. Voor mij was de cirkel toen echt rond.’

Waar ben je nu – zakelijk gezien – helemaal vol van? 
‘Van onze nieuwste titel: Discovery magazine. Ik ben een officieel oude lul die nog geloofd in print. Print maakt me oprecht gelukkig. Mannen zappen en Discovery Channel – en straks dit magazine ook – is een zuivere zappstopper. Neem een programma als ‘Deadliest Catch’; je moet echt een man zijn om dat te snappen. Voor die man, die bijvoorbeeld op reis gaat en zin heeft in iets leuks, gaan wij de Nederlandse Discovery Magazine maken. Dan kun je bijvoorbeeld denken aan een inside story vanuit Corus in het kader van ‘Mega Structures ’, of een verhalen over kreeften vangen in de Oosterschelde als oer-Hollandse ‘Deadliest Catch’.

Ben je optimistisch of pessimistisch over de toekomst en waarom?

‘Ik ben heel optimistisch over de toekomst. Dit is de zoveelste crisis die ik nu meemaak en ik denk vooral: veel slechter kan het niet gaan. Ik geloof overigens niet dat het ooit nog zo wordt als vroeger. In 2006, 2007, 2008 klotste het geld in medialand echt over de plinten. Maar het mooie is, door de afname zie je uitgeverijen creatiever worden. Dat geldt ook voor ons. Alleen met de blaadjes hadden we ik het nooit gered. Uitgesloten. Je moet tegenwoordig veel meer in multimediale concepten denken. In die zin wordt print meer en meer een luxe-artikel. Maar vergis je niet: nog steeds zijn traditionele tijdschriften heel gewenst. Vraag maar aan Sanoma hoe goed hun I-pad magazines lopen. Niet dus. Mensen willen wat in hun handen houden.’

Wie zou je op de top van een berg in een ver buitenland graag tegen het lijf lopen?

‘Ik zou mijn vader nog wel eens tegen het lijf willen lopen. Aangezien hij al 26 jaar dood is, heeft hij alles gemist. Ik zou hem graag willen vertellen hoe het me sindsdien vergaan is. Elke kind wil erkenning. Mijn vader had een hele eigen visie op bladen. Ik denk wel dat hij het heel cool had gevonden om mijn ondernemersdrift te zien. Zelf was hij geen ondernemer. Meer een echte companyman die met grote lanceringsbudgetten mooie titels in de markt zette.’

Wat is je favo spot in Haarlem?
‘Café Koops. Als ik de stad in ga, dan ga ik daarheen. Dat heeft alles te maken met de uitbater Rolf.’

Als je niet in Haarlem zou wonen, waar zou je dan willen wonen?

‘Amsterdam. Daar ben ik geboren. Ik heb in ieder geval nooit willen wonen in Aerdenhout of Bloemendaal, in een of andere suffe villa. Bos & Vaart waar ik nu woon, is ook wel ‘ons soort mensen’. Maar die vind ik juist heel erg leuk. Het zijn veelal ondernemers met wie het privé en soms ook zakelijk gemakkelijk klikt.’